Lieve allemaal,

Zoals voorspeld schrijf ik mijn laatste berichtje vanuit Amsterdam. Ik ben al bijna twee weken thuis en de tijd is voorbij gevlogen! Gelukkig kan ik nog steeds genieten van die kleine dingetjes die ik zo miste in Bogotá: een heerlijk plakje kaas, de stilte buiten op fluitende vogeltjes en spelende kinderen na, mijn fiets, de frisse lucht…En natuurlijk is het weer heerlijk om samen te zijn met Mark,familie en vrienden.

Terugkijkend op de afgelopen drie maanden, was het weer een hele ervaring. Ik moet toegeven dat ik best nerveus was toen ik begon met mijn veldwerk alhoewel ik wel een plan van aanpak had gemaakt had ik geen idee of het zou werken. Had ik wel echt de kwaliteiten om onderzoek te doen? Zou mijn Spaans goed genoeg zijn? In het begin was het best moeilijk om een manier te vinden om de data te verzamelen, maar vanaf het moment dat ik ’s avonds de recicladores heb geholpen met hun werk, begon ik er meer vertrouwen in te krijgen….Uiteindelijk voelde ik me een echte reciclador!

Wat ik van alle die avonturen/ervaringen in het buitenland heb geleerd is dat de mensen die je helpen, die je vrienden worden, waarmee je werkt en de mensen die je op dat ene moment ontmoet het meeste invloed op hoe je die ervaring ervaart…

Voor mijn avontuur in Colombia waren dit de ‘’ mensen’’ die hebben bijgedragen aan deze superervaring:

Pablo de reciclador, dat kleine lieve mannetje, die 7 dagen per week werkt en nog bij zijn moeder woont terwijl hij al 52 is ( en die ik het liefst mee naar huis zou willen nemen om voor hem zorgen…)

Paula en Lady, de recicladores waar ik mee samenwerkte ’s avonds op straat 127. Ze waren mijn natuurlijk mijn ‘’informanten’’ , maar nog belangrijker ook mijn vriendinnen.
De mensen van de ARB en voornamelijk de promotores. Ook al hebben ze het me op momenten moeilijk gemaakt zonder hun zou ik het onderzoek nooit hebben kunnen doen.

Ricardo die mij heeft geïntroduceerd bij de ARB en me de stad heeft laten zien.. Maar hij zal altijd een echte Colombiaan blijven…

De Nederlandse meiden die ook onderzoek doen in Bogotá waar ik veel gezellige dingen mee heb kunnen doen..

Nara die mijn partner in crime was tijdens 2e helft van mijn onderzoek en een goede vriendin!

Mijn oud huisgenootje Amy
Mijn vier Colombiaanse huisgenoten, die me met alles hielpen!

En mij lezers en de berichtje die jullie achterlieten…

Gracias!

Nu terug in Amsterdam moet ik weer hard aan de slag want eind juni moet mijn scriptie afzijn en het valt nog vies tegen om al je data te verwerken en analyseren en niet stiekem terug te denken aan Colombia…


Ambrazos y besos Yvon